De Zwarte ooievaar is het symbool van het natuurreservaat Rusenski Lom in het noordoosten van Bulgarije. Tot nu toe had ik nog niet zoveel kansen gezien om de ooievaars te fotograferen. Tijdens mijn vele reizen naar het gebied ter voorbereiding van de reizen dat ik in de omgeving zal begeleiden heb ik ze steeds wel gezien maar tussen observeren en fotograferen is er nog een groot verschil.

In de omgeving van het natuurpark zijn er enkele visvijvers die nu nagenoeg allemaal leeg stonden. Hier en daar was er nog wel een vijver met een beetje water waar natuulijk het voedsel, als kikkers en visjes, geconcentreerd aanwezig was.

Twee weken terug in het ochtendgloren bezocht ik het vijvergebied en ik zag zwarte ooievaars druk vissend in één van die plassen. Zonder ze op te stoten heb ik het gebied verlaten en s'avonds teruggekeerd om 2 schuilhutjes te plaatsen in het riet. De zwarte ooievaars waren nu niet aanwezig en ik kon nu alles rustig voorbereiden. De volgende ochtend in alle vroegte kroop ik in de hut. Er ging een mooie sfeer, windstil met nevel. Na ongeveer 40 minuten zag ik de eerste zwarte ooievaars aan de overzijde van de leegstaande vijver. Het aantal ooievaars groeide gestaag tot ik er 10 kon tellen. Ze kwamen ook steeds dichter naar een andere ondiepe plas. Eentje was nogal ijverig en joeg steeds de andere ooievaars weg als ze te dicht kwamen. Een typische jachttechniek van die zwarte ooievaars is dat ze regelmatig al klapwiekend in het ondiepe water lopen om de visjes op te stoten.

Het was een ochtend om niet te vergeten.

 De eerste zwarte ooievaars aan de overzijde van de vijver.

 Bekvechtende zwarte ooievaars.

Zwarte ooievaar jaagt de visjes op door al klapwiekend in het ondiepe water te lopen. 

De éénbes is een zeldzame verschijning in het Meetjesland. De plant vindt men in natte bossen en bloeit vanaf eind april. Soms zijn ze zo talrijk dat ze een tapijt vormen, dit is het geval in het Provinciaal domein Puyenbroeck te Wachtebeke.

Ook in de Vinderhoutse bossen treft men deze zeldzame plant aan. Onlangs heeft Natuurpunt Gent 35 ha gekocht in de Vinderhoutse bossen. De stad Gent maakt werk van verschillende groenpolen en het bosgebied in de omgeving van Vinderhoute, Drongen en Mariakerke is één van de 4 groenpolen. De bossen liggen in een kom en zijn zeer nat alsook de bijzondere bodemopbouw maken deze bossen uniek.

Op dit moment is het Natuurpunt bos nog niet toegankelijk voor publiek maar dat is wel de bedoeling. Eerst moeten nog werken gebeuren onder andere in functie van de veiligheid.

De lente in april was overweldigend. Zelden heb ik zoveel bloei gezien in de natuur als in Bulgarije en dat had zijn gevolgen. Rond de bloeiende bomen kon men steeds het gezoem horen van vele insecten. Ondanks dat het eind maart nog volop winter was in Bulgarije, dit was trouwens nog duidelijk te zien aan de vele dode vogels als merels, kramsvogels, zanglijsters ....., voelden de temperaturen nu zomers aan. Gedurende de eerste twee weken van april was de zon volop van de partij en de temperaturen schommelde tussen de 20 en 30 graden. 

De eerste week van april was ik getuige van de terugkomst van de nachtegalen, de zang was nu nog niet zo overtuigend als in mei maar was duidelijk te horen. Half april kwamen de eerste zomertortels, arendbuizerds en de alpengierzwalumen alsook de boeren - en huiszwaluwen. Het gros van de zomervogels komt nog tussen eind april en half mei. 

Het viel me op dat de boomkikkers al zeer actief aan het kwaken waren in de vallei. Het heftig geroep van de boomkikkers werd afgewisseld met de zachte roep van de groene pad en de roodbuikvuurpad. 

Ook de muur - en smaragdhagedissen konden nu genieten van de eerste warmte.

In het natuurpark viel de bloei van de blauwe druifjes op. De plant is bij ons een bekende tuinplant maar in Bulgarije groeit de plant nog in zijn natuurlijke omgeving. De kalrijke graslanden zijn de ideale groeiplaatsen voor de blauwe druifjes. Deze graslanden zijn ook zeer in trek als graasplaatsen door de  verschillende kuddes schapen, geiten en koeien. 

Het natuurpark Rusenski Lom

Blauwe druifjes

Herder met zijn kudde geiten in het natuurpark.

Rivier in het natuurpark.

Het was een fantastisch mooie ochtend in het krekengebied van Sint-Laureins. 

Na de vele regen van de laatste dagen lagen de polders er verzopen bij. Deze nacht is het flink afgekoeld en het was windstil, de ideale omstandigheden voor een sfeervolle ochtend. Als natuurfotograaf is het dan spijtig dat je maar op één plaats tegelijk kan zijn. 

Behalve een eenzame visser lagen de kreken er nog verlaten bij. De eerste rietgors was aan het zingen nabij de Roeselarekreek. In de omgeving van de gruttoweide waren de grutto's flink aan het baltsen. Het gebeurd zelden dat er half maart nog zo veel water op de weide staat. Deze omstandigheden herinneren mij aan mijn kindertijd toen het water nog niet zo drastich werd afgevoerd. Hopelijk is het een begin van een succesvol broedseizoen voor vele weidevogels want ze hebben het zeer moeilijk de laatste jaren. Op de steiger van de Oostpolderkreek was het nu geen trouwkoppeltje maar een blauwe reiger die aan het poseren was. Op de boerekreek zwommen enkele fiere knobbelzwanen en aan de Molenkreek was er een bruine kiekendief aan het jagen. 

Blokkreek

Roeselarekreek

Gruttoweide

Blauwe reiger op de steiger van de Oostpolderkreek

Knobbelzwanen op de Boerekreek.

Begin februari was het even winter in Bulgarije. In mijn tuin heb ik 2 voedertafels die zeer in trek waren bij de vogels. Aangezien het voederen van mijn tuinvogels reeds gestart was in november was het een drukte van jewelste in de omgeving van de voedertafel. Met dank aan Kurt ( zie facebookpagina https://www.facebook.com/search/top/?q=natuurlijk%20bulgarije ) en Bill die regelmatig de voedertafels kwamen aanvullen. 

Zes appelvinken, rouwmees, veel geelgorzen, grijskopspecht, keep, goudvink, huismus, ringmus, gaai, pimpelmees, koolmees hebben we kunnen waarnemen in de omgeving van de voedertafel. 

Gaai

Geelgors

Geelgors

4

Appelvink

Koolmezen.