Aangezien ik onlangs een huis gekocht heb in het Noordoosten van Bulgarije dat in renovatie is, ga ik nu regelmatig naar ginder om zelf ook een handje toe te steken. Het vakantiehuis zal vanaf volgende lente te huur zijn. Tussen de werken door nam ik regelmatig even de tijd om de omgeving te verkennen. 

In de omgeving van mijn tuin waren in augustus de wielewalen, bijeneters en grauwe klauwieren nog steeds actief. Tussen de begroeiing in de tuin kon ik af en toe een muurhagedis en een smaragdhagdis waarnemen. Het landschap in het Noordoosten is glooiend met veel akkerbouw waarbij de teelt van zonnebloemen opvalt. Begin juli wanneer de zonnebloemen in bloei staan moet dit prachtige vergezichten geven. Dit glooiende landschap doet denken aan Toscanë, merkte een Italiaanse toerist op.  Ook was ik enkele keren in het natuurgebied "Russenski Lom",dit is een uniek gebied waarbij het landschap een "wow-gevoel" losmaakt.  

Zonnebloemen

Cultuurlandschap in de avondzon.

Russenski lom natuurgebied

Russenski Lom natuurgebied.

De meesten onder ons kennen wel de hertenbronst. Eind september, begin oktober weerklinkt dan jaarlijks het spectaculaire geburl in de bossen van de Ardennen. Het gaat er weliswaar niet zo luidruchtig aan toe, maar sedert enkele jaren kennen we in de Meetjeslandse Polders "de reeënbronst". De reeën in deze polders hebben voldoende aan rietvelden en struwelen als beschutting; ze worden ook wel veldreeën genoemd. De reewildpopulatie is sedert de jaren 80 sterk toegenomen. Men schat de Vlaamse populatie op minstens 20 000 dieren.

De reebokken en reegeiten vinden elkaar via geursporen. De reebok loopt nu steeds achter de reegeit, ruikt en likt aan de urine en kan daar uit afleiden hoe bronstig de geit is. Af en toe blijft de reegeit stilstaan zodat de bok kan overgaan tot de bevruchtng. De bok blijft gedurende 3 à 4 dagen aan de zijde van de geit.

Zo was ik gedurende twee dagen tijdens het krieken van de dag, liggend in het gras uit de wind, getuige van dit natuurfenomeen en kon ik dit gedrag vastleggen.

De bronstge reebok

De reebok achtervolgt de reegeit.

De reebok ruikt aan de reegeit.

De bevruchting

Het is hen gelukt, het koppel bruine kiekendieven hebben met succes drie jongen grootgebracht. In mijn blogbijdrage van april kon je zien hoe het koppel nest aan het maken was. 

Op drie juli zijn de jongen geringd en voorzien van vleugelkleurmerken door een erkend ringer van het KBIN, dit in functie van het onderzoek op de bruine kiekiendief waar ik reeds in vroegere berichten over geschreven heb (http://www.ludogoossens.be/index.php/111-bruine-kiekendief , http://www.ludogoossens.be/index.php/124-sentse-globetrotters ). Van de drie jongen zijn er twee geringd en voorzien van vleugelkleurmerken, de oudste was reeds gaan vliegen en zat verscholen op een andere plaats in het riet. Het kiekendiefwijfje begint te broeden vanaf het eerste ei, dit verklaart het leeftijdsverschil tussen de jonge vogels. In functie van het onderzoek worden de jonge vogels niet alleen gewogen maar ook de lengte van de nagels en vleugels worden gemeten; de lengte van de nagels bepaalt  het geslacht en de lengte van de vleugels geeft de leeftijd weer. Het oudste jong was nu 34 dagen oud, en als men weet dat het wijfje 32 dagen broedt, werd het eerste ei op 28 april gelegd.

De jonge vogels hebben een prachtig chocoladebruin verenkleed met oranje kruin en met witte vleugelranden. De eerste vluchten zijn wat onhandig, ze vliegen enkele meters en laten zich in het riet vallen, maar al vlug maken ze sierlijke zeilvluchten boven het rietveld. Het mannetje komt af en toe met prooi maar legt de prooi nu niet altijd meer op de nestplaats, maar maakt soms een rondje boven het nest en vliegt enkele honderden meters verder. Op die manier probeert hij de jonge vogels te motiveren om te vliegen. Twee weken later gaan de jonge vogels zelf op jacht, zo was ik getuige van een jonge vogel die met succes een muis had geslagen. Dit was dus het eerste geslaagde broedsel van het wijfje met de fuchsia wingtags en hopelijk zullen er nog vele volgen.

Jonge vogel zweeft boven het rietveld.

Dit zijn de eerste vluchten van de jongste vogel.

Jonge bruine kiekendief in tegenlicht.

Jonge bruine kiekendief met muis.

Het voorbije weekend is het boek "Doel, Polderdorp en omgeving" voorgesteld aan het grote publiek op het feest van Katoen Natie. Ook de aangrijpende documentaire van Manu Riche "Oratorium zonder doel" werd voorgesteld. Deze documentaire zal in het najaar te zien zijn op canvas.

In het eerste hoofdstuk krijgen we een voorstelling van de 4 polderdorpen die deel uitmaken van Beveren. Richard Willems is de auteur van dit hoofdstuk alsook van het laatste deel van het boek "een onzeker lot". In dit hoofdstuk krijgen onder andere de mensen van Doel een stem en kan de lezer voelen hoe schrijnend dit verhaal over Doel is. Richard interviewde met een groot inlevingsvermogen de mensen. 

In het tweede hoofdstuk wordt de geschiedenis van Doel beschreven door Carine Goossen en Tim Soens. In dit hoofdstuk "Als een feniks uit het water" wordt een overzicht gegeven van de polders rond Doel, van de Middeleeuwen tot de Eerste Wereldoorlog. Carine Goossens is historica en is archivaris van de gemeente Beveren. Professor Tim Soens is een autoriteit op het gebied van bedijkings- en waterstaatgeschiedenis.

In het derde hoofdstuk schrijft Edmond Ryen het actuele verhaal van Doel sinds de Eerste Wereldoorlog. Als ingenieur chemie was hij getuige van de industrialisatie van Linkeroever.

Gedurende een jaar heb ik regelmatig Doel en de omgeving bezocht om foto's te nemen. Het was steeds een bijzonder gevoel om te vertoeven in het dorp. Het is zo een andere wereld, met zeer grote tegenstellingen. Soms kreeg ik het gevoel alsof het niet echt was, een sprookje, een nachtmerrie ........

Een bewoonster die mij zeker zal bijblijven is Emelienne, met bravoure vertelde ze allerlei verhalen over Doel. De druppel stond ook steeds klaar. 

Als natuurfotograaf heb ik natuurlijk ook veel aandacht besteed aan de natuur. Het zijn meestal natuurcompensatiegebieden vanwege de uitbreiding van de haven waarbij waardevolle landbouwgronden moesten wijken. De natuurgebieden in de haven zijn nu één van de belangrijkste vogelgebieden in België. De Verrebroekse Plassen bieden plaats voor één van de twee lepelaarkolonies in Vlaanderen, nog andere bijzondere broedvogels zijn roerdomp en woudaapje. Tijdens de lente en najaar zijn de natuurgebieden belangrijk voor steltlopers die op doortrek zijn, in de winter zijn het de eenden en ganzen die voor het spektakel zorgen. 

Met dank aan Uitgeverij Lannoo voor deze mooie opdracht en ook dank aan CEO van Katoen Natie, Fernand Huts, om het boek te financieren. 

Het kunstboek is te koop in de handel aan 45 €.

Waaslandhaven

Slaaptrek van ganzen in de haven.

Canadese ganzen in de haven.

Deurganckdok.

Haven.

Luchtfoto van Doel.

Kerk van Doel.

Graffiti in Doel.

Graffiti

Doel.

Vlucht ganzen in Doelpolder.

Konikpaard in Drijdijk.

Gans in Drijdijk.

Net terug van Bulgarije en nog wat aan het bekomen. Niet lang geleden heb ik een huis gekocht in Noordoost Bulgarije aan de rand van het natuurgebied "Rusenski Lom". De renovatie is nu volop bezig en wordt met veel kunde en kennis uitgevoerd door Q-partners ( www.q-partners.com  , zie ook facebookpagina "Natuurlijk Bulgarije"). Dus sliep ik in een tent in de tuin. Ik was maar wat benieuwd om de natuur te zien in mijn tuin en in de onmiddellijke omgeving. De eerste dagen was het warm en tijdens de schemering klonk het typische geluid van de nachtzwaluw. Dit speciale geluid werd begeleid door de prachtige zang van de nachtegaal. Later in de nacht werd ik wakker van het gehuil van jakhalzen in de vallei. Omstreeks 5 u in de ochtend begon het vogelconcert. Nog nooit had ik zoveel vogels terzelfdertijd horen zingen, dat was indrukwekkend. De belangrijkste soorten die zich steeds in mijn tuin of in de onmiddellijke omgeving lieten zien waren, wielewaal, grauwe klauwier, appelvink, rouwmees, nachtegaal, grasmus en hop. In het verlengde van mijn tuin achter het huis, dat reeds behoort tot het natuurgebied, is de begroeiing nu omgetoverd tot één bloemenzee, een "waar" el dorado voor de macrofotograaf. Hogerop is er een bos en helemaal boven zijn er enkele uitstekende rotsen waar de oehoe in februari gedurig aan het roepen was. Ook zijn er meestal wel roofvogels te bespeuren boven de rotsen die profiteren van de stijgwinden. Hier zagen we de schreeuwarend, wespendief en arendbuizerd.

Op dit moment had ik niet de tijd om intensief te observeren maar ik ben overtuigd dat het een fantastische plaats is.

Binnen enkele maanden zal het huis kunnen gehuurd worden als vakantiewoning, en ik zal het ook gebruiken als uitvalsbasis voor natuurfotografie workshops.

Onze tent in de tuin met in de achtergrond de lichtjes van Kostandenets.

Een zee van bloemen met op de achtergrond mijn huis in renovatie.

Hooibeestje.

Blauwtje