• image
  • image
  • image

Een scharrel met een scharrelaar

Al jaren keek ik uit om deze exotisch ogende vogel te fotograferen. Een vijftal jaren geleden had ik een goeie locatie gevonden in het Natuurpark Rusenski Lom. Door een gebrek aan tijd heb ik geen foto's kunnen maken. Maar deze lente is het wel gelukt, nabij een zandafgraving waar ze graag broeden tussen die andere exotische vogel, de bijeneter. Meestal hebben ze vaste plaatsen waar ze even komen verpozen. Op veilige afstand heb ik toen mijn mobiel hutje neergezet op een mooie avond in mei. Af en toe toe kwamen ze even in de struik maar steeds zaten ze niet op de goeie plaats. In de loop van de avond werd het licht zachter en mooier en plots kwam het vrouwtje in het mooie licht, ook het mannetje kwam nog even langs. Dit was nog eens een moment om in te kaderen. 

Die scharrelaars zijn bijzondere vogels, ze krijsen soms voor dood, in vlucht komt de prachtige blauwe kleur tevoorschijn zeker bij het mannetje. Het is een holenbroeder die gretig gebruik maakt van de holen in zandafgravingen maar ze broeden ook in boomholtes en in nestkasten. Ze overwinteren in Afrika, vooral in zuidelijk Afrika onder andere in Botswana. Zo was er een vogel die met een gps was uitgerust waardoor men zijn trekroute kon volgen. De Italiaanse scharrelaar was in september vertrokken naar Afrika en toen hij in mei terug in zijn broedgebied aangekomen was had  hij maar liefst 19 000 km afgelegd. In één nacht had de vogel de Middelandse Zee overgestoken. 

Deze vogel is regelmatig waar te nemen in Bulgarije maar de aantallen zijn aan het afnemen. lg scharrelaarblogDSC 4221 kopiëren

Het vrouwtje in het avondlicht

lg scharrelaar blogDSC 4198 kopiëren

Het mannetje

 

 

 

Goudjakhals

Het was al een tijd geleden, ik denk meer dan een jaar, dat ik nog eens heb plaats genomen in de jakhalshut in de omgeving van mijn vakantiehuis in Bulgarije. 

Deze hut is gelegen in een verlaten vallei met uitzicht op een min of meer open terrein. Links is er de vallei die bebost is en rechts omhoog is het ook bebost. Het is een ideale plaats om zoogdieren te observeren en te fotograferen. Het is bij uitstek een hut om jakhals te fotograferen. Vorig jaar hebben de gasten bijna allemaal of allemaal de jakhals kunnen fotograferen, soms waren er zelfs 4 exemplaren te zien. Ik heb toen mijn beleid aangepast in functie van de rust. Ik liet om de 2 dagen 2 fotografen in de hut en niet elke dag zoals voorheen. Dit was blijkbaar een goeie beslissing want de jakhalzen waren telkens op de afspraak. 

Vorige week waren 2 gasten in het vakantiehuis en zouden ook dolgraag de jakhals fotograferen. Na een lange tijd niet gevoederd te hebben was het vlees al na 2 dagen verdwenen en dit was het sein om vol spanning terug de hut in te gaan. Bij het afhalen van de gasten waren ze dolenthousiast want na een half uur was de jakhals reeds te zien. Gedurende een uur was hij regelmatig te zien en kon men vele foto's maken. Ook het landschap is nu mooi getooid door de wilde bloemen die nu in bloei staan. 

Dit was voor mij ook de aanleiding om het na lange tijd nog eens te proberen en ja hoor, ook na ongeveer een half uur kwam de jakhals tevoorschijn. Steeds zeer op zijn hoede en zeer alert. Bij de minste onrust verdween hij in het struikgewas om later opnieuw tevoorschijn te komen op zoek naar het vlees. 

Het was een mooi getekend mannetje die regelmatig mijn richting uitkeek ondanks ik muisstil was en gebruik makend van een stille spiegelloze camera. Hoedanook moeten ze het toch beseffen dat er daar iets is dat misschien niet pluis is, waarschijnlijk door de geur. Regelmatig zie je de jakhalzen geurvlaggen opnemen. 

Dit was nog eens een jakhalsavond om in te kaderen.

 lg jakhalsDSC 4004 kopiëren 2blog

lg jakhalsDSC 3912 kopiëren 2blog

lg jakhalsDSC 3899 kopiëren 2blog

Zilveren zwarte kraai

Zilveren zwarte kraai

 

Op zaterdag 9 maart werden de prijzen uitgedeeld van de Lowland Photo Contest 2023, de meest prestigieuze natuurfotowedstrijd van de Lage Landen. Dit event vond plaats in het prachtig congrescentrum 't Kristalijn in Mol. 

Aan de wedstrijd hebben 343 fotografen deelgenomen en 4306 foto's werden ingezonden. De wedstrijd bestaat uit 9 categorieën. In de categorie "vogels" had ik een finalefoto die de tweede plaats of runner up heeft behaald. 

De foto is genomen op een weiland in het verlengde van mijn tuin. Op dat moment was ik bezig om buizerds te fotograferen. Het was mijn bedoeling om de buizerd in een lage vlucht frontaal te fotograferen wat mij uiteindelijk ook gelukt is. Tijdens de vele sessies in mijn fototentje kwamen ook andere aaseters langs, zo ook de zwarte kraai. Regelmatig deponeerde ik slachtafval. Die ochtend in februari had het gesneeuwd en al vroeg nam ik plaats in mijn hut. Warm aangekleed want ik zit meestal dubbel geplooid in mijn lage fototent in het gras omdat een laag standpunt aangewezen was. Met enige spanning zat ik te wachten in de hut omdat fotograferen in de sneeuw nog maar zelden voorkomt in de Lage Landen en dit kan bijzondere foto's opleveren. Op een gegeven moment begon het terug te sneeuwen en 2 zwarte kraaien hadden het vlees opgemerkt. Juist nog op tijd voordat het vlees terug verdween onder de verse sneeuw. Het sneeuwde zo hard dat alles verdween in de achtergrond behalve het silhouet van een knotwilg kon ik nog zien. De zwarte kraai zat plots op de perfecte plaats en dit was het moment om af te drukken. Op de foto kon men enkel de sneeuwvlokken zien in de silhouetten van de wilg en kraai, en dit beeld kon me wel bekoren. 

De eerste plaats in de categorie vogels was een prachtige foto van een drieteenstrandloper van Wim De Baets. Een bijzondere vermelding zijn de 6 finale foto's met een winner van Johan De Ridder. Uit alle winners wordt de Lowland Photographer of the year gekozen en dit is Luc Rooman geworden met een bijzonder knappe reeks foto's van een alpenwatersalamander. 

Met dank aan Landschap VZW voor de voortreffelijke organisatie. 

 

De Expo van de finalisten van de Lowland Photo Contest zijn nog te zien in 't Kristalijn op volgende dagen 16,17,23 en 24 maart van 13 u tot 17 u. link https://info.lowlandcontest.com/  En

 

Met dank aan www.buteophotogear.nl

 

NB nog op zoek naar een originele fotoreis in Bulgarije of naar een leuke vakantieplek in de natuur https://www.vakantiehuisbulgarije.be/ ? Stuur me gerust een mail voor meer info Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

NB Iedereen is uitgenodigd op het fotocafé in het weekend van 13 en 14 april in Oude Abdij Drongen tussen 13u en 17u 

lg zwakraai DSC3298 kopiëren 2 blog

 

 

Jakhalzen in het Balkangebergte

Onlangs was ik in Bulgarije om alles in gereedheid te brengen in functie van het nieuwe seizoen. De eerste dagen was er matige nachtvorst met overdag een staalblauwe hemel en positieve temperaturen. 

Na enkele dagen zag ik op de weerberichten dat er kans was op sneeuw en hals over kop vertrok ik naar het Balkangebergte waar ik een terrein huur met een hut om gieren, arenden en jakhalzen te fotograferen. Met de NGO Fund For Wild Flora and Fauna heb ik een samenwerking en zij voorzien op mijn vraag, slachtafval of een karkas op de voederplaats. Er was een karkas van een koe voorhanden en het was mogelijk om met de 4 x 4 naar boven te rijden. Het karkas werd ter plaatse gebracht en ik nam plaats in de hut. De dode koe lag op de 30 meter van de hut. Het was die dag zwaar bewolkt met af en toe sneeuwval. Dikwijls zag ik de dode koe niet liggen vanwege de mist. Behalve het silhouet van de koe met op een gegeven moment een silhouet van een raaf op de koe heb ik niks anders gezien. De volgende ochtend was ik al zeer vroeg in de hut. Het was een heldere hemel, de sterren waren niet te tellen en het landschap lag er maagdelijk wit bij. Vol spanning nam ik plaats in de hut. Raven waren al vroeg bij het karkas, dat was een goed teken, want door hun aanwezigheid worden andere prooidieren verwittigd dat er iets te rapen valt. De mensen van de NGO hadden mij ook geïnformeerd dat er 4 wolven in de buurt gesignaleerd zijn. 

Nog voor zonsopgang zag ik een jakhals, zeer voorzichtig liep hij richting het karkas. Hij liep eerst wat rond om de omgeving te checken. Uiteindelijk naderde de jakhals de koe en snoof eerst aan één van de poten. Inmiddels kwamen de eerste zonnestralen tevoorschijn en het gras doorheen het witte landschap werd nu magisch oranje. De jakhals klom op de koe om de huid verder los te scheuren in het eerste licht, dit was de perfecte timing. De romp was al een weinig opengesneden door de mensen van de NGO. Op een gegeven moment kwam er een tweede jakhals en samen verdwenen ze in het struikgewas. Later kwam één van de twee jakhalzen terug en joeg de raven weg maar die wisten van geen wijken. Kortom dit was een top natuurervaring. 

Voor meer info betreft de natuurreizen in het Balkangebergte kan je gerust een mailtje sturen. Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

lg jakhalsDSC 3693 kopiëren 2blog

lg jakhalsblogDSC 3792 kopiëren 2blog

lg jakhalsDSC 4070 kopiëren 2blog

lg jakhalsblogDSC 5402 kopiëren 2blog

lg jakhalsDSC 5747 kopiëren 2blog

lg jakhalsraafblogDSC 4858 kopiëren

lg raafDSC 5160 kopiëren 2blog

Vogels in de sneeuw

Men was reeds een ganse week in de ban van de sneeuwbom die België zou lam leggen. In spanning volgde ik dagelijks het weerbericht en keek in mijn binnenste uit naar een wit sneeuwtapijt. België zou gebombardeerd worden op woensdag 17 januari. In de loop van de dag heeft het inderdaard gesneeuwd hoorde ik op de radio. Blijkbaar was het Noorden van Belgie geen target voor de sneeuwgoden. Weergodin Sabine gaf me nog enige hoop want in de loop van de nacht was er kans op enkele buien in het Noorden van het land. Het was weliswaar geen bom maar toch enkele sneeuwvlokjes, juist genoeg om mijn tuin in een wit tapijt om te toveren. Dit was het sein om voor dag en dauw mijn hut in te duiken. Eerst had ik wat rotte appels klaargelegd en graan gestrooid. Al vlug kwamen enkele merels en een zanglijster naar het rotte fruit. Doorheen de kleine kijkgaatjes zag ik dat er donkere wolken op komst waren. Inmiddels zag ik de eksters in mijn tuin en de houtduiven begonnen zich te verzamelen in de boomtoppen. Het begon opeens te sneeuwen de vlokken werden steeds groter en de sneeuwval werd steeds heviger. Opeens zag ik wat verder een merel op de juiiste afstand want op die manier kon ik ruimte geven aan de sneeuwvlokjes tegenover de donkere achtergrond. Wat later kon ik nog een houtduif fotograferen tijdens  een sneeuwbui die later viel. 

Onder het motto, het moet niet ver zijn om mooi te zijn heb ik de winter overleefd en meer zelfs is mijn winter geslaagd. ;-)lg houtduiftuinDSC 1963 kopiëren 2lr

lg mereltuinDSC 0712 kopiëren 2lr