• image
  • image
  • image

Lente in het bos.

Het was dinsdagochtend omstreeks 8u dat ik deze bosanemoon fotografeerde. Het was een rustige mooie ochtend in het Bellebargiebos te Waarschoot, wandelaars kwamen vredig voorbij met de hond aan de leiband. 

De eerste lentebloeiers zijn er terug, de bosanemonen. De anemonen en de parende bruine kikkers zijn voor mij het echte begin van de lente en geven me een goed gevoel.

Even later keek ik op mijn smartphone en zag de eerste berichten van de aanslagen. Iedereen zal zich wel het moment herinneren wat men aan het doen was tijdens die vreselijke gebeurtenis.

Deze bosanemoon als eerbetoon aan de slachtoffers. 

 

lg bosanemoonbellebargieblogDSC 0209 copy

 

Canyons in Bulgarije.

Het was weer genieten van de wilde natuur in het noordoosten van Bulgarije. Het Rusenski lom natuurpark is een eldorado voor elke natuurliefhebber. Drie rivieren hebben hier landschap als het ware doorkliefd waardoor prachtige canyons zijn ontstaan.

In het gebied kan men prachtige wandelingen maken, genietend van de majestueuze rotsformaties, de  prachtige oude haagbeuken - eikenbossen, de eindeloze vergezichten en de kabbelende rivieren. 

lg ruslombabsleenpano

 

lg leenenbabsbulgDSC 8354

 

lg ruslomDSC 7499

 

 

 

In het zog van de bruine kiekendief.

In de lente van 2013 werden drie bruine kiekendieven, twee mannetjes en een wijfje, van een gps voorzien te Sint-Laureins in functie van het onderzoek door INBO ( Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek ) over de bruine kiekendief. In april 2014 werden de twee mannetjes terug gesignaleerd in hun broedgebieden te Sint-Laureins, dit bood de gelegenheid om hun where abouts van de laatse zes maanden af te lezen. Zo bleek onder meer dat de bruine kiekendief Peter de winter had doorgebracht in Senegal ten noorden van de Saloumdelta.
Hoewel het contact met Peter inmiddels verloren is gegaan, was dit voor mij de aanleiding om in het zog van de bruine kiekendieven naar Senegal te reizen. Daar overwinteren niet alleen bruine kiekendieven maar ook grauwe kiekendieven.
Midden januari ben ik met vriend Karel afgereisd naar Senegal. Senegal is zesenhalf keer groter dan België en telt 13 000 0000 inwoners . We hebben de Saloum delta bezocht, een mozaïek van water, mangrove en vele eilanden, om een glimp op te vangen van de bruine kiekendief. De delta ligt 300 km ten zuiden van Dakar. Het natuurgebied is door Unesco beschermd als biosfeerreservaat, er leven maar liefst 250 soorten vogels.
Tijdens één van onze boottochten in de delta werden we overrompeld door grote aantallen vogels die in het ochtendgloren hun slaapplaatsen verlieten om voedsel te gaan zoeken. Het waren vooral de gele kwikstaarten en de bijeneters die onze aandacht trokken. Voor vele soorten watervogels is de delta bij laag tij een uitgelezen plaats om voedsel te zoeken.
De oevers zijn dikwijls steile zandruggen, het aangrenzende landschap bestaat uit gras, verspreide struiken en de majestueuze baobabs. Deze bomen hebben hier een zeer belangrijke functie omdat ze broedgelegenheid bieden voor de vele soorten gieren. In de savanne treft men hier en daar moerassige zones aan waar we regelmatig bruine kiekendieven zagen jagen. In één van die moerassen werden we tijdens valavond verrast door duizenden middelste zilverreigers die er hun slaapplaats hadden. Ook tijdens het ochtendgloren was het een drukte van jewelste op de savanne, zo waren we getuige van een indrukwekkend leger roofvogels op hetzelfde moment op jacht. We zagen 65 kleine torenvalken, drie visarenden, enkele zwaluwstaartwouwen,vier grauwe kiekendieven, één bruine kiekendief en twee Afrikaanse wouwen. De reden waarom zoveel vogels in de savanne komen jagen zijn de sprinkhanen die hier talrijk aanwezig kunnen zijn. Die insecten zijn trouwens de voornaamste voedselbron van de grauwe kiekendieven en die treft men dan ook meestal aan in de droge gebieden, dit in tegenstelling tot de bruine kiekendief die de vochtige gebieden prefereert om te jagen. De sporenkievit die in deze chaos zijn jongen probeerde groot te brengen, verdient in elk geval onze bewondering. Waar er wat meer bos was, zagen we ook huzaaraapjes. Ze zijn wondermooi, met hun rode vacht en lange staart.
Niet alleen veel dieren leven in de savanne, ook menselijke activiteit is er niet vreemd. Dat uit zich in het hoeden van een kudde koeien of het maaien van gras dat dient als dakbedekking van de hutten.
Hier leefden oorspronkelijk grote zoogdieren zoals gazellen, giraffen, olifanten enz zijn verdreven en vervangen door koeien, ezels, paarden en geiten.
We logeerden in "Etoile de Sine" in Ndangane en in Toubacouta bij Thierry Tillieu, http://www.keurthierry.com/campement.html. Beide plaatsen zijn zeer aan te bevelen. Graag wil ik ook onze gidsen Bass, Carlos en Albert danken.

 

Een bruine kiekendief boven het Afrikaanse landschap.

lg bruinekiekdioifiorDSC 4980

 

Gieren bij een paard in de savanne.

 

lg gierenkhelcomDSC 6215

 

Middelste zilverreigers bij de slaapplaats. 

lg reigersdiofiorDSC 4063

 

De abessijnse scharrelaar verorbert een sprinkhaan.

lg abbessijnsescharrelaarkhelcomDSC 5639

 

Een overwinterende wulp.

lg wulpdeltaDSC 6522

 

Wevervogels bij een plas in de savanne.

lg wevervogelskhelcomDSC 5493

 

Huzaaraapjes in het ochtendgloren.

lg aapjestoubacoutaDSC 6254

 

Inwoners komen terug van een werkdag in de savanne.

lg diofiorkarDSC 3825

Sneeuwkraai

Vooreerst mijn beste wensen voor het nieuwe jaar.

Deze zwarte kraai heb ik enkele jaren geleden genomen. Ik zat verscholen in een schuilhut te wachten, bij een stuk vlees, op aaseters als buizerd, kraai of meeuw. Op een gegeven moment begon het fel te sneeuwen en waarop ik hoopte gebeurde ook, een kraai kwam de voederplaats checken. De sneeuwvlokken in het silhouet van de kraai en de wilg vond ik wel bijzonder.

Zwarte kraaien zijn niet zo geliefd, daarentegen zijn het wel de intelligentste vogels. Ze werden reeds verdelgd vanaf 1480, per kraaiekop kregen de mensen een premie van de ontvanger van het schepencollege. In onze contreien is de havik één van de natuurlijke vijanden van de kraai, die bezig is aan een opmars.

 

lg-Zwartekraaisneeuw DSC3300groot

 

 

 

Tuinuiltje

 

Met de foto van de steenuil heb ik de derde plaats behaald in de categorie "Vogels" in de eerste Lowland Photo Contest. Er werden meer dan 8000 foto's ingezonden.

De winnaars zijn dit weekend bekend gemaakt op het Lowland Photo Festival. Het festival was trouwens een hoogvlieger, naast de tentoonstellingen en de fotografiebeurs heb ik vooral genoten van de vele lezingen. Als ik één lezing even mag vermelden was het die van Florian Schulz ( www.visionsofthewild.com ) die trouwens werkt voor National Geographic. Gans de tijd zat ik op het topje van mijn stoel te genieten van zijn foto's maar ook van zijn  belevenissen in de zogenaamde "white nothingness". Zijn verhaal over de arctische natuur had ook een duidelijke boodschap.

Op het festival was ik aanwezig met een fototentoonstelling en een presentatie over de hermelijn. In de presentatie heb ik het verhaal gebracht over hoe de foto's tot stand zijn gekomen. 

De Steenuil heb ik gefotografeerd in mijn tuin enkele jaren geleden ergens begin juli. Op dat moment zijn de jongen groot en de volwassen vogels zijn reeds op jacht voor zonsondergang. Deze foto zat al een tijdje in mijn hoofd, en ene keer zal alles goed. De steenuil gebruikte zeer regelmatig de afsluiting om zijn jachtgebied te overschouwen. Die bepaalde avond zat hij precies op het juiste moment op de juiste plaats.  Ik heb drie foto's gemaakt met 1/3 overlap en in photoshop deze samengevoegd tot één foto, op die manier was de rode avondgloed duidelijk zichtbaar met het slihouet van de knotwilg. Het is al een derde winnende foto van een vogel in mijn tuin genomen, zie o.a. mijn vorige blog bijdrage over de torenvalk op dezelfde plaats, van een succestuin gesproken.

Hierbij wil ook nog de organisatie bedanken van het festival, Aagje en Jan van VZW Landschap, die een uniek forum bieden aan natuurfotografen van de Lage Landen.

lg steenuilavond